Washington, New York, Niagara Waterfall

Өнгөрсөн зургаан хоногийн хугацаанд би бээр Вашингтон, Нью Иорк, Ниагара хүрхрээ гэсэн чиглэлээр аялж яваад ирлээ. Нийт 2000 майл буюу 3200 км газрыг машинаар туулсан нь наддаа л рекорд эвдсэн хэрэг болов. Вашингтон хүртэл 680 майл газрыг туулахад нийт 12 цаг орсон. Зам зуур 3 удаа Rest Area-d хэдэн минут тухлан цайлж, морь харсныг эс тооцвол амралтгүй явсан гэж болно. Вашингтоноос Нью Иорк ороход 3 цаг, Нью Иоркоос Ниагара хүрхрээ ороход 7 цаг орсон санаж байна. Ингээд аялсан газруудынхаа тухай товч өгүүлье.

Вашингтон:
Энэ хотоос таалагдсан зүйл гэвэл байшин барилгууд нь их эмх замбраатай, олон сайхан музейтэй, тэд нар нь үнэгүй. Чикаго шиг тэнгэр багандсан бетонон барилгууд, айхтар сүртэй traffic харагдсангүй. Арай нам тайван газар гэмээр. Хотын төвд нь зөвхөн юм үзэж, нүдээ хужирлахаар ирсэн гадаад дотоодын жуулчид л их харагдана. Бидний хувьд 39$-оор хотын tour аваад явсан болохоор богино хугацаанд нилээд олон юм үзэж чадсан.

Capitol Building.

Capitol building дотор орой хэсэг нь ингэж харагддаг. Capitol дотор тал.


Нью Иорк:
Америкийн хамгийн том хот. Анх 1625 онд германчууд усан онгоцны порт байгуулан хотын суурийг тавьж байсан юм гэнэлээ. Бид очсон оройдоо Манхэйтэнээр машинтайгаа явж үзсэн. Аймшгийн трэффиктэй, түм түжигнэж бум бужигнасан хот юм билээ. Их бүгчим халуун, дээр нь тэнгэр баганадсан хуучны барилгууд нь нэг л тийм бараандуу. Аймаар дуу чимээтэй, хаана нь юу байгаа нь мэдэгдэхгүй. Метронууд нь жаахан бохирдуу, эйр кондишн байхгүй.
Энд зорьж очиж үзсэн зүйлүүд гэвэл Эрх чөлөөний хөшөө, Дэлхийн худалдааны байрын буурь, за тэгээд хятад таун (дэлхий дээр хамгийн их хятад цагаачид цугларсан газар), Wallstreet байсан. Энэ бүгдийг tour худалдаж авсан тулдаа богино хугацаанд бүгдгийг үзэж амжсан.

Эрх чөлөөний хөшөө. Францчуудын бэлэг юм гэнэ лээ.


Америкт хамгийн гоё шинэ жил Time Square-т болдог.

Ниагара хүрхрээ:
Америкт энэ хүрхрээг үзээгүй бол бүрэн төгс аялалаар явсан гэж хэлэхэд бэрхтэй. Өмнө нь зураг, тв-ээр хараад дуу алдаж байсан бол энэ удаа яг өмнө нь очоод үнэхээр биширлээ. Үнэхээр сүрлэг байгалийн бүтээл юмаа. Олон мянган жуулчид жил бүр зөвхөн энэ хүрхрээг үзэхээр ирдэг нь аргагүй л үнэн аж. Ниагара хүрхрээний наад тал нь америк, цаад тал нь канадын тал. Канадын тал америкаас илүү олон байшин барилга, зугаа цэнгээний газар, буудлуудыг барьсан, шөнө олон өнгийн гэрэл цацруулсан харагдана лээ. Шөнө 10 цагт хүрхрээн дээр салют буудна. Бид Quality Inn-d $129.99-ээр нэг л шөнө хоноглосон. Үнэтэй байгаа биз дээ? Амралтын өдөр таарчихсиймөө.

Монголд гарсан үймээний тухай бодол

7 сарын 1-нд сонгуулийн үр дүнд сэтгэл ханаагүй хэдэн нэр дэвшигчдийн санаачилсан хөдөлгөөн сүүлдээ эмх замбраагүй байдал, хүчирхийлэлд шилжин байр байшин, үнэ цэнэтэй урлагийн бүтээл, уран зургууд, мөн гэмгүй иргэдийн машин тэргүүдийг галдан шатаасан тун болчимгүй гэмээр үйл явдал болж өнгөрлөө. Миний хувьд тэгэх шаардлага байсан юм уу даа хэмээн дотроо шаналж сууна. Хүн үзэл бодлоо чөлөөтэй илэрхийлж болно. Тэхдээ хүчээр илэрхийлэх нь тийм ч оновчтой арга биш юм аа. Миний монголчууд угаасаа 90 оны хувьсгалаас эхлээд улс төрийн маргаан тэмцлүүдийг тайван замаар л шийдсээр ирсэн шүү дээ. Иймэрхүү хүчирхийллээр асуудалд хандах нь хэнд нь ч ашиггүй. Ялангуяа, ардчилалынхан гэгддэг АН, иргэний хөдөлгөөнийхөнд ч сайн нөлөө үзүүлэхгүй. Монголд минь эрүүлээр сэтгэдэг мянга мянган оюунлаг хүмүүс бий. Тэдний ихэнх нь энэ үйл явдлыг жигшэн зэвүүцнэ гэдэгт би итгэлтэй байна.

Монголын төр яагаад төмөр нүүрээ харуулж чадсангүй вэ? Хэтэрхий оройтож хөдөлсөн юм биш үү? Хүчний байгууллагууд бүүр эхнээсээ мэргэжлийн түвшинд ажиллан хүчирхийллийг зогсоочихсон бол олон хүний амь эрсдэж, үнэ цэнэтэй урлагийн бүтээлүүд сүйдэж, байшин барилгууд шатах байсан уу? Бодох л асуудал...

Улс төрийн энэ хэдэн намууд, албан тушаалын төлөө яахаас ч буцахгүй хэдэн нөхдөөс болж ард түмэн минь хагаралдан тэмцэлдэж, нэгнийхээ аминд хүрч, нийгмийн баялагаа галд үйсэн нь үнэхээр харамсалтай. Элбэгдорж ТВ-ээр үг хэлж байгааг харлаа. АН энэ үйл ажиллагаанд огтхон ч буруугүй ухааны юм яринлээ. Үгүй л баймаар. Овоо босгоогүй бол шаазгай юунд суух вэ гэж үг бий. Тэд л сонгууль булхайтай боллоо хэмээн ард түмнийг турхираагүй бол ийм юм гарахгүй байх байсан. Сонгууль үнэхээр булхайтай байсан бол бодит баримт гаргаж ирээд, хуулийн дагуу бүх асуудлыг шалгуулж, шийдвэрлэж болох л байсан. Яагаад тэгсэнгүй вэ. Үнэхээр ийм хүчирхийллийг хүсээгүй байсан бол, жагсагчдийн өмнө Элбэгээ, Батзандан, Магнай мэтийн нөхдүүд гарч ирээд, нам тайван байхыг уриалж, хяналтыг гартаа авч болох л байсан шүү дээ. Тэд тэгээгүй. Харин эхлүүлчихээд хаачсан нь мэдэгдэхгүй алга болсон.

ЭНЭ БҮХЭН ЭНДЭЭС ЭХЭЛСЭН:


Ямар ч байсан, би Монгол иргэнийхээ хувьд тун их харамсаж байна. I am very, very sad.